ข้อคิดจากถังน้ำสองใบ

  ชายจีนคนหนึ่งแบกถังน้ำสองใบไว้บนบ่าเพื่อไปตักน้ำที่ริมลำธาร
  ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก
  ในขณะที่อีกใบหนึ่งไร้รอยตำหนิ และสามารถบรรจุน้ำกลับมาได้เต็มถัง
  แต่ด้วยระยะทางอันยาวไกล จากลำธารกลับสู่บ้าน
  จึงทำให้น้ำที่อยู่ในถังใบที่มีรอยแตกเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว

  เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินมาเป็นเวลา 2 ปีเต็มที่คนตักน้ำสามารถตักน้ำกลับมาบ้านได้หนึ่งถังครึ่ง
  ซึ่งแน่นอนว่าถังน้ำใบที่ไม่มีตำหนิจะรู้สึกภาคภูมิใจ ในผลงานเป็นอย่างยิ่ง
  ขณะเดียวกันถังน้ำที่มีรอยแตกก็รู้สึก อับอายต่อความบกพร่องของตัวเอง
  มันรู้สึกโศกเศร้ากับการที่มันสามารถทำหน้าที่ได้เพียงครึ่งเดียวของจุดประสงค์ ที่มันถูกสร้างขึ้นมา

  หลังจากเวลา 2 ปีที่ถังน้ำที่มีรอยแตกมองว่าเป็นความล้มเหลวอันขมขื่น
  วันหนึ่งที่ข้างลำธาร มันได้พูดกับคนตักน้ำว่า
  'ข้ารู้สึกอับอายตัวเองเป็นเพราะ รอยแตกที่ด้านข้างของตัวข้า
  ทำให้น้ำที่อยู่ข้างในไหลออกมาตลอดเส้นทาง ที่กลับไปยังบ้านของท่าน'

  คนตักน้ำตอบว่า 'เจ้าเคยสังเกตหรือไม่ว่ามีดอกไม้เบ่งบานอยู่ตลอดเส้นทางในด้านของเจ้า
  แต่กลับไม่มีดอกไม้อยู่เลยในอีกด้านหนึ่ง
  เพราะข้ารู้ว่าเจ้ามีรอยแตกอยู่ ข้าจึงได้หว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ลงข้างทางเดินด้านของเจ้า
  และทุกวันที่เราเดินกลับ... เจ้าก็เป็นผู้รดน้ำให้กับเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น
  เป็นเวลา 2 ปี ที่ข้าสามารถที่จะเก็บดอกไม้สวย ๆ เหล่านั้นกลับมาแต่งโต๊ะกินข้าว
  ถ้าหากปราศจากเจ้าที่เป็นเจ้าแบบนี้แล้ว...เราก็คงไม่อาจได้รับความสวยงามแบบนี้ได้'

  คนเราแต่ละคนย่อมมีข้อบกพร่องที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
  แต่รอยตำหนิและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีนั้น
  อาจช่วยทำให้การอยู่ร่วมกันของเราน่าสนใจ
  และกลายเป็นบำเหน็จรางวัลของชีวิตได้
  สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับคนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น
  และ มองหาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง

  มองโลกหลาย ๆ ด้าน เพราะคนเราไม่ได้มีแต่ข้อเสียเท่านั้น

ณ. ที่แห่งนี้ยังมีรักอยู่ใช่ไหม
เสียงหัวใจฉันยังเต้นจังหวะเดิม

ถนนเส้นนี้ฉันเดินผ่านทุกวัน
หากหลับตาภาพนั้นก็ยังชัด

แม้ความจำฉันจะสั้น...
แต่ความรักฉันนั้นยาวนาน

เหมือนถูกขังเหมือนถูกจองจำ
ณ.ที่เรารักและเลิกลา

คงเหลือเพียงฉันเท่านั้นสินะ
ที่รักยังเต้นเป็นจังหวะเดิม

เส้นขอบฟ้า

 ความทรงจำ .. หมุนวนในความคิด

แม้ยิ่งจะลืมก็กลับจำ

สุขเศร้าเหงารักหมุนวนไปมา

เธอ และ ฉัน

เราต่างก็มีความทรงจำร่วมกัน

แม้หลับตา...นับไปอีกทั้งชีิวิตฉันก็ยังจดจำได้ดี

เส้นขอบฟ้า

กว่าจะถึงปลายทาง
ดอกไม้คงออกดอกบานสดใส
ดวงจันทร์คงหมุนวนกับดวงตะวัน

เส้นทางที่ยาวไกลอาจทำให้ท้อ
แต่ศาลาริมทางคงพอทำให้สดใส

"เหนื่อยล้า เหงื่่อหยดไหล ไม่เป็นไรใจยังแข็งแกร่ง
จะขอเป็นดาววับวาวส่องแสงพุ่งแรงบนฟ้างดงาม"

เพลงเบาๆลอยมาแต่ไกล..
ขอบคุณเส้นทาง และ หัวใจที่กล้าก้าวเดิน

                                                                            เส้นขอบฟ้า

ดวงดาวหมุนตามดวงจันทร์
โลกทั้งใบยังหมุนตามดวงตะวัน

ทุกอย่างยังหมุนไป..
..แม้แต่ดวงใจก็ยังหมุนตาม

ทางที่เดินอาจเหมือนเส้นตรง
แต่ความจิงนั้น..คงเป็นวงให้ต้องหมุนไป

                                    เส้นขอบฟ้า

A son says to his father: 'Dad, would you be willingly to run a marathon with me?'
วันนึงลูกชายได้พูดกับพ่อของเขาว่า "พ่อครับ พ่อจะไปวิ่งมาราธอนกับผมได้ไหม"

The father, despite his age and a heart disease, says 'YES'.
ถึงแม้ว่าตัวคุณพ่อเองจะอายุมากแล้ว แถมยังเป็นโรคหัวใจ เขาเลือกที่จะตอบลูกของเขากลับไปว่า "ได้ซิลูก"

And they run that marathon, together.
หลังจากนั้นทั้งสองก็วิ่งมาราธอนด้วยกัน

The son asks: 'Dad, can you run another marathon with me?' Again father says 'YES'.
อีกวันนึง ลูกชายได้ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า "พ่อครับ พ่อจะวิ่งมาราธอนกับผมอีกครั้งได้ไหม" แน่นอนว่า พ่อตอบกลับไปว่า "ได้ซิลูก"

They run another marathon, together.
เขาทั้งสองก็ได้วิ่งมาราธอนรายการอื่นอีกครั้งด้วยกัน

One day the son asks his father: 'Dad, would please do the Iron Man with me?'
และอีกวันนึง ลูกชายก็ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า "พ่อครับพ่อจะลงแข่ง Iron Man กับผมได้ไหม"

Now just in case you wouldn't know, 'The Iron Man' is the toughest triatlon in existance; 4km swimming, then 180 km by bike, and finaly another 42 km running, in one stroke.
(สำหรับคนที่ไม่รู้ว่า Iron Man คืออะไร มันก็คือไตรกีฬานั่นเองในภาษาไทย รายการนี้จะรวมมนุษย์เหล็กจากทั่วโลกมาแข่งขันกันโดยแบ่งออกเป็น ว่ายน้ำ 4 กิโล ปั่นจักรยาน 180 กิโล และ วิ่ง 42 กิโล โดยไม่มีการหยุดพัก ใครเข้าเส้นชัยก่อนเป็นผู้ชนะ)

Again father says 'YES'
และก็อีกครั้งหนึ่งที่ผู้เป็นพ่อไม่ได้ตอบปฏิเสธ "ได้ซิลูก"

Maybe this doesn't 'touch' you yet by heart ... until you see this movie
บางทีบทสนทนานี้คุณอาจจะยังไม่เข้าใจ และยังไม่เกิดความประทับใจกับมัน...จนกระทั่งคุณได้ดูคลิปต่อไปนี้

"สิ่งเดียวที่เป็นความแตกต่างระหว่างเนินดินกับภูเขา
นั่นก็คือบางสิ่งบางอย่างที่เรียกว่าทัศนคติ" Dick Hoyt

I CAN do all things through Him who strengthens me

"ผมสามารถที่จะทำอะไรก็ได้ผ่านเขา บุคคลที่ทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น"
Rick Hoyt กล่าวถึงคุณพ่อ

ท้องฟ้าวันนี้สีส้ม..
ฉันยืนมองตั้งแต่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี
จากสีดำ..สู่สีฟ้า..ยาวนานสู่สีส้ม..และกลับมาสีดำอีกครั้ง

ความเศร้าใจ..ที่ยังอยู่ในใจ
น้ำตา..แม้จะร้องออกมาไม่หมด

ฉันก็เชื่อว่าคงมากที่สุดในชีวิต
เธอยังอยู่ตรงนั้นใช่ไหม..

เธอยังอยู่ตรงนั้นใช่ไหม..
บอกฉันที..

เส้นขอบฟ้า

หลังกำแพงนี้
ฉันจะพบสิ่งใดกัน

ความเข้มแข็งของฉัน
จะผ่านข้ามไปได้แค่ไหน

ฉันหวัง..หวังให้หลังกำแพงนั้นมีแสงตะวัน
มีดอกไม้แห่งความสมหวังรออยู่

                                เส้นขอบฟ้า

ชีวิตนั้นแสนสั้นนัก
ดอกไม้ไม่ทันได้ผลิ..ก็พลันร่วงหล่น

คำมั่นสัญญาอาจสั้นหรือยาว
..คงได้แค่ช่วงชีวิตหนึ่ง

อย่านับไปอดีตหรือยาวนานถึงอนาคต
เพราะปัจจุบันคำสัญญา..ฉันยังเก็บรักษาไว้

                                         เส้นขอบฟ้า