ตะวันอาจไม่ขึ้นอีกแล้วในวันพรุ่งนี้
โชคชะตาอาจพัดพาทุกสิ่งหายไป

เพียงหลับตาอาจไม่พบเจอกัน
เธอและฉัน..ปล่อยทุกข์ให้ผ่านไป

นับไป..อีกทุกนาที
รอยยิ้มจะทดแทนในทุกเวลา

                       เส้นขอบฟ้า

สายฝนกำลังผ่านไป
ใบไม้กับร่วงหล่นไม่รอใบไม้ผลิ

น้ำตาฉัน..เสียงสะอื้น
หากเก็บทุกอย่างไว้ในใจ

น้ำตาเพียงลิตรอาจมากมายกว่านั้น

ฉันรู้ว่าโลกนี้กว้างใหญ่
ทุกอย่างคงต้องเคลื่อนไป

ทางข้างหน้านั้นอีกยาวไกล
เธอตอบฉันได้ไหม..ว่าเธอยังอยู่ข้างฉัน

                                     เส้นขอบฟ้า

เสียงกระซิบเบาๆ
ฉันเลือกที่จะกระซิบเบาๆ

แม้วันนี้หรือวันหน้า..จะเปลี่ยนไปเช่นไร
คำที่พูดเบาๆ..จะยังดังกังวานในใจฉันเสมอ..

                                             เส้นขอบฟ้า

สายลมอ่อนๆลอยผ่านมา
หากไม่สังเกต ก็ไม่อาจรู้ได้

เธอนั้นคือสายลมนั้นใช่ไหม
หากไม่สังเกตฉันไม่อาจรู้ได้

หัวใจที่ก้าวร้าวยังแพ้เสียงกล่อมที่อ่อนหวาน
หากฉันร้องไห้คงต่างจากเธอ..เป็นแน่

สายลมเบาๆ ลอยผ่านรอบตัว..
ความเข็มแข็งที่แท้จริง

ความกล้าหาญ..
ความอ่อนหวานต่างจากอ่อนไหว..

เส้นแบ่งบางๆ ที่ต่างกันไกล
เธอเปิดประตูนั้นให้ฉันได้พบเจอ

ขอบคุณ..คำเบาๆ
ที่ฉันไม่เคยสะกดได้

เธอสอนฉัน..ให้รู้จักความหมาย
ขอบคุณ..ขอบคุณอีกครั้ง

                           เส้นขอบฟ้า

หนทางที่ผ่านแยกโค้ง
รอยเดินที่เคยเคียงข้าง

เมื่อเวลาและหัวใจทำให้เปลี่ยน
โลกที่หมุนอยู่ก็กลับเปลี่ยนไป

โชคชะตาอาจนำพาให้พบและจาก
มีรักสุขทุกข์มากมายตามทาง

เพียงองศาที่ต่างไป..
อาจพบเจอกันอีกครั้งหรือลาจากชัวนิรันดร์

โลกยังหมุนอยู่..เธอและฉันจำต้องหมุนตาม

                                           เส้นขอบฟ้า

นกน้อยวันนี้บินไปอย่างสับสน
ลมหนาวพร้อมฝนโปรยปราย

เพียงบินอย่างเดียวคงไม่พอ
อาจท้อหรือหมดกำลัง

แสงแห่งรุ่งงามข้างหน้า
มองไม่เห็นหรืออาจมาไม่ถึง

..อดทดเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง

เพลงเบาๆ ลอยตามสายลม
อดทดเวลาที่ฝนพรำ..

http://en-light.com/V2/s/02_Season.html

                                              เส้นขอบฟ้า

พบจากอาจเหมือนรอยยิ้มเพียงครั้ง..ที่ได้พบเจอ

                                                        เพียงเส้นขอบฟ้า..

เมื่อเดินทางในทิศไม่เหมือนเคย
ความหวาดกลัวก็เริ่มก่อตัวในใจ

เส้นทางนั้นคงมีมากมาย
ทิศทางอาจต่างเพียงองศา

หัวใจฉันเริ่มหวั่นไหว
สายตาเริ่มมองหาเธอ

หวาดกลัวเธอบอกฉันอย่าหวาดกลัว
หวั่นไหวเธอบอกฉันอย่าหวั่นไหว

เพราะเส้นทางไม่อาจเดินแทนกันได้
เพราะเธอเท่านั้นฉันจึงยังเดินต่อไป

                                  เส้นขอบฟ้า

เริ่มต้นหรือสิ้นสุด
นั้นหยุดลงที่ใจ

เริ่มก่อหรือเริ่มเกิด
เริ่มนั้นเริ่มที่ใจ

ทุกข์เล่าหรือสุขล้น
นั้นคงจบที่ใจ

รักมากหรือเคยรัก
รักนั้นจบที่ใจ

เส้นขอบฟ้า